Uzun yıllar boyunca insanlık bakmak, görmek ve bilmek konusunda büyük mesafeler kat etti, fakat özellikle müslümanlar olarak tanıma ve tanımlama konusunda maalesef hala yeterli bir seviyeye ulaşamadık

Mesela, bütün canlı varlıkların sudan yaratıldığını Kuran’dan okuyup bildik amma yaratıldığı “su ayetini” tanıyamadık.

İnsanın topraktan yaratıldığını Kuran’dan okuyup bildik amma yaratıldığı “toprak ayetini” tanıyamadık.

Göklerin yedi gök olarak düzenlendiğini, göğün duman halinde olduğunu ve her bir göğe/başta atmosfer olmak üzere görevinin vahyedildiğini okuduk bildik fakat “gökyüzü ayetini” tanıyamadık.

Ezcümle insanı, tabiatı, hayatı ve evreni sadece Kerim Kitap’tan okumak bizi sadece okuyan kişi olarak kâri yaptı, bilen kişi olarak âlim yaptı, fakat maalesef tanıyan anlamında bir bilge kişi, bir ârif kişi yapamadı.

Hâlbuki Yüce Allah’ın inzal ettiği harfler, rakamlar, notalar, sesler, şekiller vb. bütün işaretler yani ayetler sadece okunup bilinmek için var edilmemiştir, hassaten cümle alemi tanımak ve tanımlamak için var edilmiştir.

Gerçek şu ki, Kerim Kur’an 77.934 kelimeden meydana gelmiş bir hidayet kitabıdır.

Amma, “Eğer Rabbimin kelimelerini yazmak için deniz(ler) mürekkep olsa, hatta onun bir mislini de üzerine ilave etmiş olsak, yine de Rabbimin kelimeleri tükenmeden denizler tükenirdi” ayetinde işaret edilen “kelimeler” ise, hâlihazırda tanınmayı bekleyen, bitip tükenmeyen bir ilahi hazinedir.

Ve bu hazinenin içinde var olan sırlı kapıları açabilmek için muhtaç olduğumuz tek anahtar, Yüce Allah’ın insana bahşettiği akıl anahtarıdır.

NACİ BEKTAŞ - EĞİTİMCİ YAZAR