İnsan konuşması gerektiği yerde konuşmasını, susması gerektiği yerde susmasını bilmeli.

Az konuşmalı öz konuşmalı.
İnsan iyilik yapmasını bilmeli.
İyiliği sezdirmeden, sızdırmadan yapmalı.
Az da olsa “kıymettar olan iyiliğin” daha makbul olduğunu bilmeli.
İnsan bilginin değerini bilmeli.
Dilinde, eserinde ve kişiliğinde görülmeli.
Az da olsa ilmini ve irfanını yüceltmeli.
İnsan dostluğun değerini bilmeli.
Dostluğun almaktan çok vermekten geçtiğini,
sevmekten çok, saymaktan geçtiğini bilmeli.
Az olsun ama candan olsun demeli.
İnsan hayatın değerini bilmeli.
Bir nefeslik havanın, bir lokmalık aşın,
bir sıkımlık canın, bir anlık mutluluğun,
az da olsa bereketli olan ömrün,
daha değerli olduğunu bilmeli.
İnsan insanın değerini bilmeli.
İnsan olmanın doğmaktan çok, olmakla mümkün olduğunu,
uzun uzun yaşamaktan çok,
az da olsa yaşatmakla mümkün olduğunu bilmeli.
İnsan kendini bilmeli.
Haddini hududunu, hakkını hukukunu, edebini adabını,
yaratılışını ve yaratanını bilmeli ki,
Az da olsa insan olabilmeli.

NACİ BEKTAŞ - EĞİTİMCİ YAZAR